travel

On the road: Rochester

Wednesday, March 30, 2016

Vrijdagavond vertrokken we eindelijk richting Rochester. Vier uur rijden met onderweg een tussenstop voor eten! (Ja, ik heb altijd honger sorry!) om dan eindelijk rond 11u aan te komen bij mijn gastzus-vriendin-penpal Mary. Mijn gastouders besloten om in een hotel te verblijven zodat wij tweetjes gewoon konden genieten van elkaar. Thee, chocolade en roddels en tetters tot een kot in de nacht waren het gevolg. Rochester is geen groot stad zoals New York dus niet echt toeristisch, maar ik deel toch met plezier de foto's. Zaterdag trokken we heel de dag door de stad. In de ochtend bezochten we de publieke markt waar we genoten van warme donuts en een overload aan fruit kochten. In de namiddag beklommen we een heuvel waar we genoten van een prachtig uitzicht en we bezochten een gigantisch meer dat op een zee leek, maar geen zee was. In de avond gingen we naar een viool concert en dronken we Belgisch bier in de Belgische bar. Zondag was het weer tijd voor de mis en genoot ik van een paaslunch bij een vriendin van Mary en haar gezin. De paashaas kwam langs en gaf mij niet zoveel chocolade als in België dus stiekem miste ik wel een beetje de paashaas in België 
Oh en dan vergat ik nog te zeggen dat ik na een jaar en half eindelijk Jess terug zag. Jess kwam in december 2014 bij ons thuis logeren. Dus dat vroeg om een nieuwe foto. 

Groetjes vanuit North Country waar de lente begint door te komen,
Melissa

travel

On the road: Lake Placid

Monday, March 21, 2016

Dit weekend nam mijn gastgezin mij mee naar Lake Placid. Op de weg naar daar maakte we kleine omwegen zodat ik ook Tupper Lake & Long Lake kon zien. De namiddag spendeerde ik in de werkplaats van de kerstman en we slenterde door de straten van Lake Placid. Eén van mijn favoriete plaatsen tot nu toe hier in North Country. Lake Placid is ook de plaats waar jaren geleden de Olympische spelen hebben plaats gevonden en nu nog steeds een training plaats voor de atleten. Het avondeten aten we in een gezellige populaire brewery en pub in Lake Placid. Daarna nog drie uur terug in de auto maar die tijd in de auto was het helemaal waard. De band met mijn familie is veel verbeterd en de natuur is gewoon prachtig. 














Personal

Een terugblik op februari en een beetje maart..

Friday, March 11, 2016

Twee maand ben ik al weg van huis, twee maand zeg ik u. De eerste dagen van mijn verblijf had ik last van heimwee. Niet zo extreem dat ik naar huis wou, maar ik miste wel die liefde mensen in mijn leven. Een wijs iemand zei ooit 'Ik ben dankbaar dat ik mensen heb die afscheid nemen zo moeilijk maken.' Ja, ik vind Winnie the Poeh wijs haha. Anyway, intussen ben ik een andere fase en weet ik niet meer waar ik heen wil of waar ik thuis hoor. Dit is mijn thuis en België is mijn thuis.

Een tijd geleden leerde ik Lauren kennen. Ze is ook lid van dezelfde boekenclub. Sinds ik haar ken zit ik bijna elke week bij haar thuis voor pizza, filmavonden, netflix en gewoon lange babbels. Ze heeft twee katten Albus en Bazel, die nog al een liefde voor  mijn haar en schoenen hebben.


Na vijf weken in de Verenigde Staten te wonen stak ik eindelijk de brug naar Canada over. Ik ging even de classy lady uithangen in het Franstalige Montreal. Mijn gastmama bracht mij naar het Canadese Brockville, waar ik dan de Megabus kon nemen richting Montreal. Maar voor ik zelf maar mocht denken aan de bus te nemen, besloten we te genieten van een heerlijke donut met Mapple (*Dat blad staat niet voor niets op de Canadeese vlag he- ) siroop en een warme chocolademelk. Na twee uur en en half in de bus te zitten kwam ik aan en ik liep meteen ook verloren. Dorien was gelukkig behulpzaam en na een half uur vond ik eindelijk haar flat. Ik zag ook Mathilde terug, die ik vijf jaar geleden leerde kennen in België, en werd uitgenodigd op een pizza feestje.






Ik hoop dat de lente er hier ook snel mag doorkomen want ik heb het intussen wel gehad met mijn winter wonderland. De voorbije week was druk want mijn Amerikaanse familie kwam op bezoek. Ik ontmoete mijn gastbroer Peter & Alicia en hun kindjes, Myriam en haar vier kinderen, een tante en haar twee kinderen, mijn zussen en een vriend van Mary. Het huis was dus goed gevuld, maar het was een fijne drukte. Ik speelde vooral met de kleintjes en in de avond aten we altijd samen met zo een vijftien man. Zaterdag gingen we naar Indian Creek waar we genoten van een sneeuwwandeling en zondag at ik chocolade ijs met Casey en Mary. Dat is een korte samenvatting van mijn voorbije dagen. Oh ja, Ik liep ook moedig over ijs dat onder mijn voeten begon te kraken, een  unieke ervaring, maar ik blijf liever toch veilig op de paden.



Een geweldig amusant weekend met heel veel familie. Nu terug wat rustiger! En het weer hier is intussen zo wisselvallig dat het net is alsof ik weer thuis ben. Regen, mist, zon, regen, mist, sneeuw,..


Op stage heb ik Mugssss (de slapende hond) die heel de tijd achter mij ligt te snurken. Maar ik was toch ook wel een beetje productief.

° Voor Mo.be schreef ik een stuk over de Amish en over hoe het winterweer slecht is voor North Country (nog niet gepubliceerd) ° Ik maakte een radio stuk over de Amish
° Ik schreef en interviewde leaplings waarvan een deel gebruikt werd op de radio.
° Ik schreef nog een muziek blog over de beste soundtracks. 
° Ik schreef de volgende blogs over mijn leven in North Country: Call me maybe & Read till I drop


Dit weekend werk ik nog aan wat stukken en dus de volgende update zal weer wat stukken bevatten.

Wat leerde ik?
Ik leerde vooral tijdens de laatste weken dat in een gastgezin leven soms ook vermoeiend kan zijn en dat je ook net zoals bij je ouders al eens ergernissen kan hebben. Voor de rest leerde ik dat vrienden een relatief begrip is als er een afstand tussen je zit. Mensen van wie ik dacht dat we heel close waren lijken ineens zo ver van mij te staan. Ik ontdekte ook dat ijs enorm glad is en dat je dus best niet met twee dingen tegelijk bezig bent als je er over moet. Als laatste leerde ik dat leven in een land waar ze een andere taal spreken dan de jouwe echt zorgt voor van die rare taalmengels. Ik moet Nederlandse woorden googelen om te weten hoe ik ze nu weer schrijf. Oeps!

Bedankt aan iedereen mijn blog volgt en mijn avonturen van op afstand mee beleeft!

Liefs,
Melissa