Personal

Een ode aan Koning Simba

Tuesday, April 05, 2016

Zestien jaar geleden ongeveer besloten we na het droevige heengaan van onze Simba I om een nieuwe vriend te verwelkomen in ons gezin. Mama had dit kleine wezen op haar schoot terwijl we huiswaarts reden. Samen als een gezin bespraken we de naam van dit kleine pluizige witte schaapje. Terwijl we tetteren over Simba I kijkt dit kleine witte pluizig als een teddybeer wezentje op. Niet wij, maar Simba zelf heeft beslist over hoe hij zou heten. 

Lieve Simba, 
met je krullen zo zacht
die menige hartjes sneller deden slaan.
Ontploft na elke douchebeurt
maar fier, zo fier
was je mijn kleine Wittie. 

Mijn lieve Simba, elke avond stond je naast de tafel, bedelend voor dat stukje vlees. We zouden honger hebben geleden om jouw hongerige maag te voeden. Zo graag zagen we jou. Het avondeten bij meter om de hoek was het hoogtepunt van je dag. Nog voor half zeven stond je al aan de deur te huppelen om te vertrekken. Rennend op weg naar ons avondeten. Teleurgesteld als je door regenweer niet mee kon, maar altijd weer tevreden als je merkte dat we je eten hadden meegebracht.

Je vriendschap met Mien en Milo was één van de mooiste dingen. Je aanvaarde nieuwkomers meteen in je huis. Samen met Mien palmde je mijn bed in, ieder zijn stuk van het bed. Nooit haalde je uit naar haar, altijd was ze een deel van je familie. Op het einde liet je haar zelf eten van jouw eten en ik hoor van het thuisfront dat ze nu af en toe op zoek gaat naar jou. Maar ook je liefde voor Milo was duidelijk. Nooit zag je hem als concurrentie, maar wel als een nieuw speelmaatje in het huis. 

Oh Simba, je beleefde de grootste avonturen. Samen met ons zat je uren in de auto op weg naar alweer een prachtige vakantie. Duitsland, Frankrijk of Denemarken, waar wij gingen, ging jij mee.
Je palmde de achterbank volledig in, want uiteindelijk was je de koning van het gezin. Papa moest niet proberen om te ver weg te gaan, want de buurt kreeg meteen een gratis concert. Tijdens onze wandelingen in de bossen moest en zou je altijd vooraan lopen, want jij was de herder over onze groep. Vaak zag je eerder zwart dan wit. Van je houden was gemakkelijk, je laten gaan is harder.

 (En ja ooit had ik blonde haren, mensen maken fouten!)
Zestien jaar hebben wij van jou mogen genieten. Op het einde gaf je ons heel wat werk. Regelmatig moesten we kuisen want je besef van je blaas werd kleiner en kleiner. Daarom maakte we van jou de schattigste baby ooit gezien. Met je pamper aan rende je speels door het ganse huis. We konden amper geloven dat je al zo oud was. Voor mijn vertrek naar de VS nam ik uitgebreid afscheid, met tranen in mijn ogen gaf ik jou de dikste knuffels. Ik hoopte dat je er nog zou zijn wanneer ik terugkeerde, maar jouw tijd om te gaan slapen is gekomen. Rust zacht lieve schat!  


Voor altijd in ons hart

Koning Simba 02/04/2016