Boekenkast: de wereld veranderen

Tuesday, December 06, 2016


" Een boek draagt wijsheid, plezier en een wereld ver van hier" 



Intussen weet iedereen dat ik een echte boekenworm ben. Ik woon eigenlijk zo goed als in mijn boekenkast. Meestal lees ik fictie, maar af en toe lees ik informatieve boeken, omdat je daar slimmer van wordt. (of dat maak ik mijzelf toch wijs) Deze week las ik De wereld veranderen van John-Paul Flintoff. Een filosofisch boek waarin de schrijver je laat inzien dat ook jij elke dag een stuk de wereld veranderen kan. Daarom deel ik graag de wijsheid die ik er uit gehaald heb met jullie, gestaafd met een vleugje eigen mening natuurlijk, hoe kan het ook anders op mijn eigen blog. 
--
In één van de eerste hoofdstukken schrijft Flintoff over hoe rangen ook gelijk staan aan macht. Ik leerde door het lezen van dit hoofdstuk dat presidenten, bazen of welke andere functie niet synoniem staan voor macht. Ergens in het verleden werd in ons hoofd gestoken dat zij die hoger staan of meer verdienen, ook meteen meer te zeggen hebben. Ik ga hier nu niet zeggen dat we meteen even tegen Barack Obama ons gedacht moeten gaan zeggen, maar denk even kleiner met mij mee. Ieder  van ons komt (hopelijk) ooit op de werkvloer terecht. Een plaats waar vaak onderverdelingen zijn. Ik werk momenteel bijvoorbeeld in een supermarkt waar een gerant en eerste verkopers aanwezig zijn. Ik merk dat collega's hun mening niet durven zeggen aan zij die hoger staan, in dit geval de gerant of de eerste verkopers. Ik zeg niet dat we morgen allemaal één voor één aan de baas zijn tafel moeten gaan zitten om ons beklag te doen, maar ik geloof wel in een goede verstandhouding. Mijn gerant is hoger in rang, maar als mens niet meer of minder waard dan mijzelf. Als ik met iets zit zal die rang mij niet tegenhouden om mijn hart op een beleefde manier te luchten bij hem of bij mijn eerste verkopers. We hebben nood aan de rangen puur omdat iemand het laatste woord moet kunnen hebben, maar dat woord kan gestuurd worden door elk van ons. Respect is dan ook de sleutel naar een goede verstandhouding in situaties waar rangen aanwezig zijn. Ook ik kan de winkel verbeteren, of ik nu maar gewoon bediende-verkoper ben of gerant. (en nee ik heb niet ineens hoge verwachtingen van mijzelf, maar ik geloof dat ieder van ons bijdraagt en nodig is om de winkel te laten draaien.) 


Elk van ons heeft een begin en een einde waar we niet aan onderuit kunnen. Toch wil dat niet zeggen dat we niet regelmatig naast het pad kunnen lopen of ons leven overhoop gooien. Flintoff staaft zijn mening met een citaat van Friedrich Nietsche: "Hij die een waarom heeft kan bijna elke hoe aan."
Ieder van ons heeft nood aan betekenis en antwoord op de waarom-vraag. We hebben een betekenis nodig of een doel om iets te bereiken of te kunnen overwinnen. Ik denk hier bijvoorbeeld aan mijn eigen depressie. Ik had een doel nodig om er uit te geraken, want zonder dat doel of zonder een betekenis op lange termijn zou ik blijven hangen zijn. Mijn betekenis of doel was op dat moment het behouden van een vriendschap die voor mij de wereld betekende. Ik wou vooruit en het verleden loslaten en ik zag betekenis in de kracht van zijn woorden. Waarom moest ik door? Om terug te kunnen genieten van mijn leven en ons te kunnen focussen op het positieve in onze vriendschap. Maar die betekenis vinden is niet simpel, omdat we als mensen te snel willen gaan en meteen het pure geluk willen vinden. Terwijl het soms onder onze neus ligt. We voelen ons immers al goed als we iets klein voor iemand anders doen of zelf voor je eigen persoon zolang we weten waarom we dat doen. Ik doe al jaren vrijwilligerswerk omdat het mij een goed gevoel geeft om anderen te helpen. Weinig mensen gaan zich gelukkig voelen als ze gedwongen worden anderen te helpen, correct?

Flintoff laat je nadenken over wie je bent. Hij stelt voor om voor jezelf te noteren wie je bent, waar je van houdt en vooral waarom je daar van houdt. Ik heb de lijst nog niet gemaakt, maar ik ben overtuigd dat het zal hebben om mijzelf meer te accepteren. Door na te denken over de dingen die ik doe en de dingen die ik belangrijk vind, zal ik inzien dat ik elke dag een stuk bijdraag aan de verandering van de wereld, waar ik mij voor het lezen van dit boek een nutteloze pion voelde. Al jaren heb ik een bucket list, die ik langzaam aan naar de achtergrond verdrongen had, maar die mij doelen gaf in het leven. Ik ga terug proberen stil staan bij het verhaal dat ik op het einde van mijn leven wil kunnen vertellen of na laten. Overschat jezelf niet, maar onderschat jezelf ook niet. Ieder van ons kan veel betekenen in de wereld, als is het maar je eigen kleine wereld of die van de mensen rondom jou. Niemand van ons kan in één keer alle armoede, hongersnood, oorlog en pijn uit de wereld verwijderen, begin daarom klein.

Om jezelf een plaats te kunnen geven in de wereld moet je ook de mensen rondom jou een plaats kunnen geven in je eigen wereld. Flintoff beschrijft hoe hij simpelweg zijn eigen gekweekte tomaten ging rond delen bij de buren. Ik leerde uit het boek vooral dat een simpel gebaar een wereld van verschil kan maken voor een ander. Mijn karakter heeft een zacht kantje dat ik nog al vaak als vanzelfsprekend zag. Ik glimlach naar vreemde mensen in het voorbij gaan, praat tegen bijna iedereen en help iedereen waar ik kan. Door het lezen van het boek en stiekem ook door nu op de werkvloer te staan besef ik dat niet iedereen die kleine gebaren gebruikt. Ik heb ook (on)gezonde interesse in de medemens, want door mijn eigen zware verhaal besef ik dat ieder van ons zijn eigen verhaal meedraagt. Het delen van onze ervaringen en verhalen kan pijn bezorgen, maar het kan ook de ander helpen om niet dezelfde fouten te maken of gewoon als steun dienen. Verandering zit al in de kleine dingen zoals een simpele glimlach, een luisterend oor, een schouder om te huilen, gewoon blijk van interesse en natuurlijk ook in een oprecht compliment. Het feit dat meer dan de helft van onze beschaving niet kan omgaan met een compliment, bewijst hoe weinig we ze uitdelen. We delen genoeg bakstenen uit gevuld met de nodige kritiek, maar zelden of nooit zie je een pluim van de één naar de ander gaan. 

We kunnen volgens Flintoff ook pas gelukkig zijn als we niet langer geven om wat anderen van ons denken. In het boek staaft hij het met het voorbeeld van een man die alleen staat te dansen, naarmate tijd verstrijkt durven anderen zich er bij te voegen tot niemand nog kan zeggen wie de eerste was. De manier waarop we omgaan met anderen is immers besmettelijk. Als niemand in die massa de stap durfde zetten om zich bij die man te voegen, dan zou de rest ook niet gevolgd zijn. Een foute manier, maar menselijk. Verandering heeft geen leider nodig, maar gewoon iemand die de eerste wil zijn.



Al te vaak zag ik mensen gekwetst worden door roddels, kwetsende woorden of zelf fysiek waar niemand ingreep. Ik ben niet foutloos en ook ik ben niet zonder angst geboren, maar ik doe mijn best om te verdedigen waar ik kan. Ik werd herinnerd aan een waarde die ik al een tijd vergeten was, waarschijnlijk uit zelfbescherming. Ik zag de gevolgen van pesterijen en kwetsende woorden al tijdens mijn pubertijd, maar nu zelf op de werkvloer blijft het mij achtervolgen. Soms roddelen we zo extreem of oordelen we met een publiek over iemand dat die persoon er depressief van kan worden. Ook ik zie de gevolgen van deze 'pesterijen' op het slachtoffer. Is ons eigen leven zo saai geworden dat we een ander zijn verhaal gaan misbruiken?

Frustraties op werkgebied zijn normaal. Ook ik erger mij aan mensen die hun werk niet naar behoren uitvoeren, maar ik zal nooit iemand zijn persoonlijke problemen, ziektes of ervaringen betrekken om mijn gelijk te krijgen. Ik probeer mijn eigen roddelgedrag ook serieus te onderdrukken, omdat ik weet hoeveel schade we er mee kunnen aanrichten. Ik heb te vaak mijn mond dicht gehouden waar ik had moeten opkomen voor mensen en zo mijn eigen waarde verloren: 'kom steeds op voor zij die te zwak zijn of niet aanwezig zijn.' Ironisch als je bedenkt dat onze maatschappelijke gulden regel gaat over mensen behandelen. 'Behandel ieder zoals je zelf behandeld worden wil, en behandel niemand op een manier dat je zelf ook niet aangenaam zou vinden.' Toch gebeurt het dagelijks. We laten ons vangen, al dan niet onbewust om de ander zijn zwaktes te misbruiken voor een eigen boeiend verhaal. Wat is er mis met gewoon te vertellen hoe je weekend was? 

Vrienden wees gewaarschuwd, want vanaf nu zal ik jullie beter leren kennen, zodat ik jullie beter kan begrijpen. Samen kunnen we de wereld verbeteren door elkaar lief te hebben en te accepteren. Maar ook van mijn vijanden kan ik leren volgens Flintoff. Ieder van ons heeft een reden waarom. Misschien zit er meer achter het misbruiken van anderen, misschien ook niet. Door te observeren leer je hoe het niet moet, maar ook leer je dingen die je misschien eerder niet wou zien door de wrok tegen die persoon. Dit boek heeft mij motivatie gegeven om mijzelf en de wereld rondom mij te veranderen en ik kan alleen maar hopen dat het ook jullie een stap in de juiste richting kan duwen.

Kusjes en knuffels, 
Melissa 









You Might Also Like

0 Comments

Reacties zijn gemodereerd. Maar maken mij ontzettend blij ;)