Personal

De liefde is mooi maar pijnlijk

Thursday, May 11, 2017


Ik weet niet wat het toen was dat mij voor jou deed vallen, 
misschien je ogen of de persoon die je toen was. 
of wat het was dat zorgde dat jij mij ging haten, zoals je doet.
Waren het mijn vreemde trekken of brak ik je muur af?

Ons verhaal was mij nooit duidelijk.
Het lijkt alsof ik in een wiskunde berekening gevangen zit.
Help me te begrijpen.
Jij was een aanvulling van mijn goede leven, een stuk van mijn geheel.
Door jou voelde ik mij sterk, zelfzeker en positief.
Ik leek de wereld voor jou, net zoals jij de mijne was.

Urenlange chats, boeiende gesprekken met veel lachbuien,
mijn hoofd dat dronken op jouw schoot rustte, 
onze vingers die zich in elkaar kronkelde
mijn hart dat uit mijn lichaam klopte, 
toen we hand in hand door de straten slenterde. 
Ik mis hoe mijn lichaam de controle verloor wanneer jij mijn vingers door je handen liet glijden, 
of bij elke aanraking.

Jij liefste was mijn beschermengel.
Bij jou kon ik steeds mijzelf zijn.
Mijn held,
die mij steeds als een brandweerman uit het vuur redde. 

En dan plots was je hier niet meer.
Je ziel vertrok uit mijn leven,
enkel je fysieke verschijning bleef achter.
Ik zie jou nog staan,
maar wij zijn niet langer verbonden.
Je zei me dat ik de pijn niet waard was, 
dat ik veel beter verdiende dan jou.
Maar eerlijk gezegd wil ik niemand anders,
ik dans liever met jou. 

Wij zij niet langer een team, 
het is ik en jij nu.
Ik wil zo vaak mijn handen door je haren laten glijden,
je laten lachen met de stomme dingen die ik zei of doe.
Ik wil je zo vaak alles vertellen, gewoon zoals hiervoor.
Maar jij wou niet langer een deel van mij zijn.
Je vertrok en je gaf mij het gevoel dat ik niets meer was.
Je zei me dat ik de pijn niet verdiende,
maar het gemis doet mij zo veel pijn. 



Deze tekst is een persoonlijke krabbel uit mijn boekje vol met krabbels en schrijfels. af en toe deel ik hier mijn eigen teksten op mijn digitaal dagboek. De foto is een toevallige samenhang van foto's, personen op de foto zijn dus louter toevallig van mijn fotomuur naar de foto beland. 



he het is oké

LIJSTJE: Dingen die schaamteloos toegelaten zijn

Monday, May 08, 2017




Om je telefoon in de toilet pot te laten vallen. 
Even ter mijne excuus: de zakken van een vrouwenjeans vooraan zijn gewoon onbestaand, waardoor ik mijn telefoon wel achteraan moet steken. Ik kan toch moeilijk heel de dag met een handtas rondlopen in mijn eigen huis. Dat was dus de fout van de kledingproductie, niet de mijne. 

Om fier op jezelf te zijn wanneer je na vier jaar rijden eindelijk achteruit durft parkeren. 
Oké, ik stond wel een beetje scheef, maar schoon scheef is ook niet lelijk.

Een boek van de bibliotheek onbewust te gijzelen
omdat je niet meer wist dat je dat in je bezit had. Hallo boete!
Om lopen voor een trein mee te rekenen in je dagelijkse fitness.
Ik heb toch gelopen, dus dat zijn hoeveel sportpunten? 

Om steeds te zeggen dat je dringend moet sparen

Maar dan nog steeds onnodige prullen in de action blijft kopen, 
terwijl een autoraam en laptop wachten op herstel.


Dat je to-do lijstjes maakt op er uiteindelijk niets mee te doen 
gewoon omdat je te lui bent.

Om crisishuilbuien te hebben. 
Ik kan er toch ook niets aan doen dat mijn hormonen af en toe tilt slaan.

Om stiekem naar een collega te staren 
Vooral naar zijn schoon ogen en misschien stiekem ook zijn poepeke

Om 13 reasons why wel een goede serie te vinden,
 Terwijl iedereen zegt van niet.
om mensen in je gedachten veel pijn te laten lijdenGewoon omdat zij jou ook kwetsen en dat nog leuk vinden ook.
Maar natuurlijk doen we dat niet echt hé.
---










2017

April door mijn Instagram lens.

Thursday, May 04, 2017



In april 

hing ik voornamelijk de keukenprinses uit.
Ik kreeg namelijk een tijd geleden de diagnose van PDS (Prikkelbaar darm syndroom - waar nog een blog over volgt). Ik maakte vegetarische satés met gebakken aardappels en groentje, pizza en een quiche met tomaatjes en mozzarella.

zei ik foert tegen de mening van anderen.
Ik kocht mijzelf een leuke haarband, verving mijn neuspiercing met een ring en ik droeg gewoon lekker waar ik zin in had. Love me or hate me. 

Ging ik naar de carnavalstoet verkleed als sneeuwwitje
maar mijn outfit paste niet in het kotje voorzien op deze screenshot van instagram. Dus als je de echte foto wil zien zal je hier moeten klikken. 

nam ik een me-time moment
Ik ging in een heerlijk bubbelbad met een boek en sloot mij even af van de wereld. 
(eindelijk! Ik ga nog serieus mogen lezen als ik mijn einddoel wil halen dit jaar.) 

hield ik eindeloze knuffelsessies met mijn intussen bejaarde Mien The Queen. 
De arme schat kreeg te horen dat ze artrose heeft en dus vanaf nu elke dag medicatie moet nemen.
Prins Milo werd ook uitgebreid geknuffeld.  

En was ik voor het eerst in acht maand nog is te horen op de radio.
Ik draaide samen met Gunther drie uur lang plaatjes voor het goede doel.
Ik was deel van een marathon voor kom op tegen kanker en we zamelde met ons allen liefst 3000 euro in en ik genoot ontzettend van mijn presentatie. 

knuffelde ik ook veel met puppy Charlie.
Voor zij die niet mee zijn. Puppy is van de jongste zus.

En ik probeerde mijzelf weer in stukken te plooien, 
met eindeloze Yoga-Sessies.
Af en toe heb ik daar heel veel nood aan na die lange dagen in Colruyt. 




PDS

Ik heb PDS, maar was ist das?

Tuesday, May 02, 2017

Al van kleins af aan sukkel ik met mijn darmen. Ik kon vreselijk ziek zijn van het minste, en heel vaak was de oorzaak ver zoek. Dokter na dokter heb ik zien passeren, maar geen van hen kon mij de diagnose geven. Redelijk vaak kwam een spastische darm terug in het verhaal, maar dat was niet te behandelen zeiden ze dan. En ja inderdaad, een paar maanden terug kreeg ik voor het eerst de diagnose van een prikkelbare darm.

Nu had ik er waarschijnlijk al veel mensen over kunnen vertellen en er zou misschien zelf wat begrip geweest zijn voor de situatie, maar toch lukt mij dat niet goed. Ik schaam mij als het op mijn darmproblemen aan komt. Op begin als ik zei dat ik PDS (Prikkelbaardarm syndroom) heb, kreeg ik vaak het antwoord: 'dat zeggen dokter als ze niet weten wat je hebt.' Akkoord, er lopen waarschijnlijk heel veel mensen rond met een gelijkaardige diagnose die misschien iets totaal anders hebben. Maar ik heb wel degelijk last van een prikkelbare darm. De tweede reden dat ik zweeg was de schaamte. bedoel - stel je even voor - dat als ik ga eten met vrienden of iets anders, je mijn darmen voortdurend hoort borrelen, of nog erger dat je stiekem overtollige lucht uit uw darmen moet laten door zo subtiel mogelijk te boeren of een windje te laten.

PDS, Was ist das? 

Er zijn verschillende vormen van PDS. Wat hieronder beschreven wordt is puur mijn eigen ervaring er mee. De één ervaart heel veel diaree terwijl ander voortdurend vastzitten darmen hebben. 

Een prikkelbare darm wil simpelweg zeggen dat de darm op verschillende plaatsen gemakkelijk geprikkeld wordt. Helaas is dat niet positief want door die prikkels trekt hij samen en gaat de verwerking van voedsel trager. Mijn darmen hebben dus spastische trekjes. Laat ik dit even simpel beschrijven. Wanneer ik bijvoorbeeld een pizza met veel kaas eet, dan prikkelt die overvloed aan kaas bepaalde delen van mijn darm. Een normaal werkende darm duwt het voedsel door kleine samentrekkingen verder. Een geprikkelde darm trekt twee of meerdere keren samen waardoor een stuk van het voedsel en extra lucht blijft steken. Het gevolg hiervan is een opgeblazen dik gevoel, ontzettende krampen, stekende pijn in mijn darmen en heel vaak niet naar het toilet kunnen gaan. De spastische trekken maken ook iets te veel lucht waardoor ik vaker moet boeren of windjes laten. Het geheel van de darm die simpelweg faalt in een normale werking zorgt ook dat ik vaak misselijk ben of verzwakt. Mijn darmen werden op een bepaald moment zo erg dat ik gewoon niet meer durfde eten uit angst dat de pijn nog erger werd. Ik werd ondervoed en voelde mij voortdurend zwak. Natuurlijk heeft het hele gebeuren ook een impact op mijn mentale toestand. Ik kan je zeggen dat je er niet bepaald gelukkig van wordt als je een afspraak moet afzeggen door je darmen, of dat je naar huis moet gaan van het werk omdat je niet kan werken wanneer je darmen plots in gang schieten en je dus een relatie aan gaat met de toiletpot voor die dag. (overgeven vaak inbegrepen! ) Ik schiet dan in huilbuien en woede naar mijzelf toe voor het falen van mijn lichaam, natuurlijk haalt dat niets uit, maar gelukkiger word ik er niet van.


Picture via creative commons: Owned by retna karunia  Licensed under the Creative Commons Attribution 2.0 Generic 


Maar wat doen we daar dan aan? 

Sinds kort ben ik op een dieet gezet. Geen dieet om kilo's te verliezen, maar wel een aangepast voedingspatroon. Zoals ik eerder zei reageren mijn darmen op bepaalde voeding harder dan op andere. Dankzij het FODMAP-dieet gaan we zo op zoek naar welke voeding ik goed verteer en wat ik best zo veel mogelijk uit mijn voedingspatroon ban. Het dieet heeft zijn nut al bewezen, al heb ik nog af en toe en zwak moment waar ik gewoon met mijn benen tegen mijn buik in bed wil kruipen en de pijn wil uithuilen.

FODMAPS zijn bijvoorbeeld gluten, lactose, bewaarmiddelen, bepaalde fruitsoorten, .. 


En ik moet ook meer bewegen en sporten, omdat dat de darmen stimuleert om te werken. Dus elke dag kan je mij van die vreemde yoga-bewegingen zien uitvoeren en binnenkort start ik aan een fitnesstraject. Ik moet ook veel meer water drinken om mijn voeding te helpen door de darmen te glijden en ze zo te manipuleren om hun werk te doen.

Eens ik weet wat ik mag eten en gewend ben geraakt aan mijn eigen aandoening zal ik ook emotioneel sterker staan, ik zal minder dagen thuis zitten omdat het gewoon weer eens niet gaat en ik zal gewoon minder last ervaren op lange termijn. Hoop doet leven ;)