Ik heb PDS, maar was ist das?

Tuesday, May 02, 2017

Al van kleins af aan sukkel ik met mijn darmen. Ik kon vreselijk ziek zijn van het minste, en heel vaak was de oorzaak ver zoek. Dokter na dokter heb ik zien passeren, maar geen van hen kon mij de diagnose geven. Redelijk vaak kwam een spastische darm terug in het verhaal, maar dat was niet te behandelen zeiden ze dan. En ja inderdaad, een paar maanden terug kreeg ik voor het eerst de diagnose van een prikkelbare darm.

Nu had ik er waarschijnlijk al veel mensen over kunnen vertellen en er zou misschien zelf wat begrip geweest zijn voor de situatie, maar toch lukt mij dat niet goed. Ik schaam mij als het op mijn darmproblemen aan komt. Op begin als ik zei dat ik PDS (Prikkelbaardarm syndroom) heb, kreeg ik vaak het antwoord: 'dat zeggen dokter als ze niet weten wat je hebt.' Akkoord, er lopen waarschijnlijk heel veel mensen rond met een gelijkaardige diagnose die misschien iets totaal anders hebben. Maar ik heb wel degelijk last van een prikkelbare darm. De tweede reden dat ik zweeg was de schaamte. bedoel - stel je even voor - dat als ik ga eten met vrienden of iets anders, je mijn darmen voortdurend hoort borrelen, of nog erger dat je stiekem overtollige lucht uit uw darmen moet laten door zo subtiel mogelijk te boeren of een windje te laten.

PDS, Was ist das? 

Er zijn verschillende vormen van PDS. Wat hieronder beschreven wordt is puur mijn eigen ervaring er mee. De één ervaart heel veel diaree terwijl ander voortdurend vastzitten darmen hebben. 

Een prikkelbare darm wil simpelweg zeggen dat de darm op verschillende plaatsen gemakkelijk geprikkeld wordt. Helaas is dat niet positief want door die prikkels trekt hij samen en gaat de verwerking van voedsel trager. Mijn darmen hebben dus spastische trekjes. Laat ik dit even simpel beschrijven. Wanneer ik bijvoorbeeld een pizza met veel kaas eet, dan prikkelt die overvloed aan kaas bepaalde delen van mijn darm. Een normaal werkende darm duwt het voedsel door kleine samentrekkingen verder. Een geprikkelde darm trekt twee of meerdere keren samen waardoor een stuk van het voedsel en extra lucht blijft steken. Het gevolg hiervan is een opgeblazen dik gevoel, ontzettende krampen, stekende pijn in mijn darmen en heel vaak niet naar het toilet kunnen gaan. De spastische trekken maken ook iets te veel lucht waardoor ik vaker moet boeren of windjes laten. Het geheel van de darm die simpelweg faalt in een normale werking zorgt ook dat ik vaak misselijk ben of verzwakt. Mijn darmen werden op een bepaald moment zo erg dat ik gewoon niet meer durfde eten uit angst dat de pijn nog erger werd. Ik werd ondervoed en voelde mij voortdurend zwak. Natuurlijk heeft het hele gebeuren ook een impact op mijn mentale toestand. Ik kan je zeggen dat je er niet bepaald gelukkig van wordt als je een afspraak moet afzeggen door je darmen, of dat je naar huis moet gaan van het werk omdat je niet kan werken wanneer je darmen plots in gang schieten en je dus een relatie aan gaat met de toiletpot voor die dag. (overgeven vaak inbegrepen! ) Ik schiet dan in huilbuien en woede naar mijzelf toe voor het falen van mijn lichaam, natuurlijk haalt dat niets uit, maar gelukkiger word ik er niet van.


Picture via creative commons: Owned by retna karunia  Licensed under the Creative Commons Attribution 2.0 Generic 


Maar wat doen we daar dan aan? 

Sinds kort ben ik op een dieet gezet. Geen dieet om kilo's te verliezen, maar wel een aangepast voedingspatroon. Zoals ik eerder zei reageren mijn darmen op bepaalde voeding harder dan op andere. Dankzij het FODMAP-dieet gaan we zo op zoek naar welke voeding ik goed verteer en wat ik best zo veel mogelijk uit mijn voedingspatroon ban. Het dieet heeft zijn nut al bewezen, al heb ik nog af en toe en zwak moment waar ik gewoon met mijn benen tegen mijn buik in bed wil kruipen en de pijn wil uithuilen.

FODMAPS zijn bijvoorbeeld gluten, lactose, bewaarmiddelen, bepaalde fruitsoorten, .. 


En ik moet ook meer bewegen en sporten, omdat dat de darmen stimuleert om te werken. Dus elke dag kan je mij van die vreemde yoga-bewegingen zien uitvoeren en binnenkort start ik aan een fitnesstraject. Ik moet ook veel meer water drinken om mijn voeding te helpen door de darmen te glijden en ze zo te manipuleren om hun werk te doen.

Eens ik weet wat ik mag eten en gewend ben geraakt aan mijn eigen aandoening zal ik ook emotioneel sterker staan, ik zal minder dagen thuis zitten omdat het gewoon weer eens niet gaat en ik zal gewoon minder last ervaren op lange termijn. Hoop doet leven ;)



You Might Also Like

0 Comments

Reacties zijn gemodereerd. Maar maken mij ontzettend blij ;)